337. Απιδιά Καρδίτσας

Ορεινή Καρδίτσα.
Στην Απιδιά, λίγο πάνω από το χωριό, στον δρόμο προς την Μολόχα.

336. Καρδίτσα, Καλλίθηρο (Σέκλιζα)

Καρδίτσα, Καλλίθηρο (Σέκλιζα).

335. Εθνική οδός, Τέμπη

Οταν βλέπεις και τον Ολυμπο μισοχαμένο μέσα στη θολούρα της ψιχάλας, κάπου εκεί, πράγματι, κρύβονται οι Θεοί.


Και βέβαια ένα λεωφορείο ακριβώς μπροστά σου, σου δίνει όλη την ευκαιρία να απολαύσεις την διαδρομή, να βγάλεις φωτογραφίες, ακόμη και να κάνεις πικ νικ μέσα στο αυτοκίνητό σου, απολαμβάνοντας την θεϊκή μουσική των Pink Floyd (αν σου αρέσουν βέβαια...).





Οταν το λεωφορείο κάνει στάση στο restaurant Τέμπη γιά πρόβειο γιαούρτι, είσαι ελεύθερος να συνεχίσεις την πορεία σου γιά Λάρισα...

334. Εθνική οδός, Νέος Παντελεήμονας - Τέμπη

Οι χειμωνιάτικες αποδράσεις μ'αυτόν τον μουρτζούφλικο καιρό, ότι και να πεις, είναι μιά ανάσα...
Ακόμα και τα διόδια έχουν την γοητεία τους!



Στο βάθος μισοφαίνεται το Ενετικό κάστρο του Νέου Παντελεήμονα ή Πλαταμώνα όπως λεγόταν και το ξέραμε εμείς.
Ακόμα 56 χιλιόμετρα γιά Λάρισα.

333. Στην Παναγία Σουμελά

Θέλοντας να πραγματοποιήσουμε την επιθυμία της μητέρας μου (που βασικά ήταν επιθυμία του πατέρα μου), αποφασίσαμε να πάμε Παναγία Σουμελά.
Μετά από σύντομη διαδρομή Θεσσαλονίκη - Βέροια, φτάσαμε.

Το Μοναστήρι είναι κυριολεκτικά χαμένο μέσα στις πρασινοπορτοκαλιές πλαγιές του Βερμίου, όπου ξαφνικά αποκαλύφθηκε μπροστά μας (αφού χάσαμε τον δρόμο και ξαναγυρίσαμε), σαν όνειρο! Πραγματικά αξίζει!

Εκείνο όμως που αξίζει, εκτός βέβαια από το προσκύνημα, είναι ο χώρος έξω από τον αυλόγυρο.
Εκεί είναι η χαρά των Ποντίων!
Ολες οι σπεσιαλιτέ! Ωτία, πιροσκί, μπουγιουρντί, βαρένικα, πελμένι, χάβιτς, ποντιακός χαλβάς, κλπ... Χορταστική εντελώς η εκδρομή, δεν μπορείτε να πείτε!
Μάλλον θέλω να ξαναπάω!